KMH24.pl - najbardziej męski adres w sieci.

Wpisy:

Droga ku bezpieczeństwu

Anna Grzesik 14-12-2009; 10:16

Dziś to był gość z białej Pandy, jutro możesz być Ty. Nie znasz dnia ani godziny, gdy ktoś wyjedzie Ci na czołówkę, bo wpadł w poślizg albo źle ocenił możliwości wyprzedzenia TIR-a.

Czas spojrzeć prawdzie w oczy. W Polsce na drogach ginie wielu ludzi. Pewnie dlatego też z roku na rok na ulicach pojawia się coraz więcej patroli, coraz więcej zadziwiająco irracjonalnych ograniczeń i mnóstwo fotoradarów. Wciąż nic to jednak nie zmienia. Przynajmniej nie bardzo. Do wypadków i tak ciągle dochodzi. Fajnie się o tym mówi, gdy nas to nie dotyczy. Można sobie teoretyzować, dopóki taka sytuacja nie spotka któregoś z członków naszej rodziny. Ludzie jednak giną na drogach. A fotoradary nie uratują nam życia, gdy będziemy mieć czołowe spotkanie z innym samochodem. Ograniczenia prędkości nie robią na nikim wrażenia, bo po pierwsze, każdy z nas ma swoje racje, a po drugie, przepisy w Polsce są absurdalne. Być może ściągnę tym na siebie burzę, ale myślę, że w pewnych przypadkach przekraczanie prędkości na polskich drogach nie jest niczym złym. Pod warunkiem, że robimy to z głową. Głową nie tylko pełną frazesów, ale również i wypełnioną doświadczeniami. Bo i cóż nam po ograniczeniach prędkości, jeśli wśród kierowców znajdą się i tacy, którzy jadąc przepisowo, drżą za kierownicą, bo wydaje im się, że osiągnęli już prędkość ponaddźwiękową? Znam osobiście kilka przypadków, gdzie ludzie, mimo posiadania prawa jazdy od kilku lat, za kierownicą czują się niepewnie. Znam też odwrotne przypadki, kiedy kierowcy są bardzo pewni swoich możliwości, tak naprawdę ich... nie znając.

Parę dni temu miałam okazję pojechać do Miedzianej Góry, by wziąć udział w treningu sportowej jazdy samochodem na Torze Kielce. W zasadzie tor ten widziałam już nieraz, nigdy jednak nie miałam okazji go wypróbować. Swoje umiejętności zazwyczaj wyrabiałam, jeżdżąc bez celu po pustych drogach w nocy. Walcząc z największym zagrożeniem ludzkości – podsterownością, niejednokrotnie krzywiłam felgi, wahacze, czasem też zderzaki, które później po nocach w pocie czoła prostowałam pożyczoną opalarką, żeby tata nie widział. W pewnym momencie doszłam do mądrego wniosku, że w zasadzie szkoda mi co chwilę rozwalać zawieszenie i... przestałam uskuteczniać swoje zapędy do sportowej jazdy na ulicach. Może nie całkiem, ale w dużym stopniu je ograniczyłam. Zdecydowanie przy naszych drogach krawężniki są zbyt wysokie, a mnie samochód był zbyt potrzebny, by pozwolić sobie na kolejną czasochłonną naprawę. No ale do sedna: w końcu udało mi się pojechać na ten tor. I to nie na byle jaki tor. Każdy, kto choć trochę orientuje się w sporcie samochodowym, wie, że Tor Kielce jest jednym z lepszych torów w Polsce, jeśli chodzi o możliwość opanowania techniki jazdy. W jednym miejscu potrafi być śliski, w innym zaskakująco przyczepny. Są takie momenty, że gdy spadnie deszcz, nawet Subaru Impreza STi, której napęd na wszystkie koła jest ogromnym atutem, nie pojedzie szybciej niż 30 km/h. To znaczy… umówmy się – spróbować może. Ale na pewno nie będzie to płynny przejazd po samym asfalcie. Choć trudno w to uwierzyć, cały dzień treningu przednionapędowym, raptem tylko 110-konnym „klekotem”, dał mi o wiele więcej doświadczenia niż tych kilka lat tułania się po naszych drogach i szukania odpowiednio bezpiecznych i nadających się miejsc do trenowania techniki jazdy. Wyższość toru nad drogą publiczną jest nieporównywalna. Przede wszystkim na torze możemy swobodnie poznać granice, o przekraczaniu których na drodze publicznej nawet byśmy nie pomyśleli. Na torze w najgorszym wypadku zmieciemy słupek lub przeoramy trawę. W zasadzie nie można nazwać tego najgorszym wypadkiem, bo i tak cieszymy się wtedy jak dzieci. No właśnie – jazda za kierownicą ma być radością, a nie męczarnią i stresem, czym dla co poniektórych jest. Niektórzy do jazdy samochodem podchodzą jak do jedzenia szpinaku. A przecież wszystko zależy od tego, jak ten szpinak jest przyrządzony.

Po całym dniu jeżdżenia po torze doszłam do wniosku, że każdy kierowca powinien przejść taki trening. Niezależnie od wieku, doświadczenia, płci, koloru skóry, wiary czy orientacji. Być może nawet później go powtarzać, by pewne odruchy nie poszły w niepamięć. Gdy na takim torze mistrza prostej przywita pierwszy zakręt, nabierze on trochę ogłady. I o to chodzi. Niech się przejedzie szybciej taki jeden delikwent z drugim slalomem między szeroko rozstawionymi słupkami i zobaczy, co się wtedy dzieje z samochodem. Niech wejdzie za szybko w zakręt. I oby go z niego wyniosło! Niech się przekona, jak łatwo przy niewielkich prędkościach można stracić panowanie nad samochodem. Taki trening przydałby się również ludziom, którzy za kółkiem czują się niepewnie i gdy stają przed wyborem: podróż samochodem czy autobusem, ze strachu wybierają to drugie. Na takim torze przy dobrym instruktażu mogą poczuć się w samochodzie pewniej, a przede wszystkim wzrośnie ich świadomość, której nie poprawia im wcale wiedza zdobyta na kursie prawa jazdy (za to umieją idealnie parkować między pachołkami i jeździć po łuku z prędkością 0,5 km/h). No właśnie – nikt nas nie uczy na kursach, jak walczyć z poślizgiem, podsterownością czy nadsterownością. Nie mówią, jak umiejętnie dostosowywać prędkość do szeroko pojętych warunków. Pilnują tylko, żebyśmy czasami nie przekroczyli o 5 km/h sztywnej pięćdziesiątki w zabudowanym (a w zasadzie dlaczego?). Mówią nam, w którym lusterku i na jakiej wysokości ma się znaleźć pachołek, żebyśmy mogli dobrze zaparkować. A gdy po zdaniu prawa jazdy parkujemy pod centrum handlowym, ku naszemu zdziwieniu zamiast czerwono-białych pachołków ukazują się... prawdziwe samochody! Dlaczego nikt nie wpadł jeszcze na to, by pod koniec kursu, gdy taki kierowca już nabędzie podstawowe umiejętności, zabrać go na parę godzin jazdy po torze? Albo jak nie ma tego toru, to po prostu ustawić próby sportowe z pachołków na placu manewrowym?

To tylko jedna z propozycji, jak poprawić bezpieczeństwo na naszych drogach, gdzie wciąż często zdarzają się wypadki i ginie wielu ludzi. Z uporem maniaka obstawać będę przy tym, że to nie o karanie kierowców chodzi, a o naukę i wychowanie. I wszystkim hipokrytom wykrzykującym „Karać, karać, karać!” mówię zdecydowane NIE! Przez tyle lat proces ustanawiania coraz to nowych sankcji nie przyniósł żadnego efektu... Trzeba być ograniczonym umysłowo, by twierdzić, że kolejne ograniczenia, tudzież zwiększone stawki mandatów coś zmienią. Kiedy byliście karani za coś w dzieciństwie, to czy potem Wasze zachowanie zmieniało się na lepsze? OK, może się zmieniało, bo baliście się ponownej kary. Ale gdy nikt nie patrzył, to czy wtedy aby na pewno… ? Człowiek z natury już taki jest, że aby zrozumieć, że zrobił coś źle, musi się o tym przekonać na własnej skórze. Po co więc powodować wypadek, by zrozumieć, że na śliskiej nawierzchni trzeba zachować zdecydowanie więcej ostrożności, kiedy można to sprawdzić w bezpiecznych warunkach? Niestety zdaję sobie sprawę z tego, że torów jest w naszym kraju jak na lekarstwo. Państwo woli inwestować w fotoradary, tor kojarzy im się z brawurą i niebezpieczeństwem. Nikt nie widzi potrzeby inwestowania w tego typu obiekty. Za to ministrowie dróg i transportu oraz posłowie (którzy notabene sami nieraz przekraczają prędkość i jeżdżą pod wpływem alkoholu) wręcz prześcigają się w coraz to nowych pomysłach karania kierowców. Swoją drogą – kolejny absurd – prawko najczęściej tracą kierowcy dobrzy, którzy jeżdżą bardzo dużo (bardzo dużo po trasach, gdzie zawsze trafią się jakieś miśki i ukarzą ich srogo za prędkość 130 km/h na dwupasmówce w środku nocy.) Niektóre z tych kar są już ciekawsze niż średniowieczne tortury. Wielka szkoda, że naszym krajem rządzą nieprofesjonaliści. Jestem pewna w stu procentach, że gdyby każdy kierowca mógł czasem pojeździć pod okiem fachowca po torze, liczba wypadków znacznie by zmalała. Pomijając oczywiście zjawisko jazdy za kierownicą po spożyciu alkoholu. Ale o tym napiszę innym razem. Tymczasem, szerokości!

powrót do listy

nowsza starsza

komentuj

komentarze

mistrz_dza 18-12-2009, 22:17 powiedział(a):

a tak na marginesie - kto ma dbac o rozsadek na drogach? panowie z immunitetem? policja, ktora sama jezdzi w cywliu po pijaki i nagminnie łamie przepisy (chyba ze akurat uskutecznia 'nauke jazdy' i ciagnie za soba sznurek jadac w srodku dnia pusta droga tą-że kosmiczna 70tką...)? bo jak dla mnie z obecnego stanu wszyscy sa zadowoleni - serwisy, budżet, grabarze.. wiec oso chozi?

mistrz_dza 18-12-2009, 22:12 powiedział(a):

w moim miescie rodzinnym jest jeden tor - zamkniety na kłodke.. oczywiscie za wyjatkiem imprez pt palenie gumy czy zlot szrotów ze spojlerami. ale gawiedz nie moze sobie po prostu wjechac i potrenowac. a jeszcze nascie lat temu bylo inaczej - sam jako nastolatek pierwszy raz zrobilem na nim kilka kolek, powszechne bylo 'trenowanie' szczegolnie swiezo upieczonych kierowcow.

oczywiscie ze problemem sa umiejetnosci. w sytuacji zagrozenia wiekszosc kierowcow ma wgrany tylko jeden odruch - hamowanie. wykłócacie sie tutaj panowie o hamowanie silnikiem - moze sie myle ale to zupelnie podstawowa sprawa, swiadczaca o swobodzie w prowadzeniu auta, a jednak malo kto to uskutecznia. ostatnio nawet jakis koles zwrocil mi uwage ze mam swiatlo stop zepsute - nie potrafil zrozumiec jak mozna przejechac kilka km bez ciaglego hamowania?

a w trasie? ja jezdze praktycznie tylko nocą. nie interesuje mnie walka w tłumie wyznawcow 70tki, hamowanie przed kazdym zakretem i nerwowe spogladanie we wsteczne czy nie siedzi mi na tylku jakas vectra czy mondziak z radarem. uzyskanie sensownej sredniej podroznej w dzien wymaga tymczasem kozaczenia na calej dlugosci - jeszcze pare lat temu wystarczylo po prostu ciac srodkiem - teraz liczne wysepki oraz szereg innych usprawnien powoduja ze na nielicznych fragmentach trzeba testowac predkosc maksymalna.. a to, niezaleznie od umiejetnosci i auta, czysta glupota

jeszcze jedno - ogolnospoleczna kampania wymierzona w tzw 'wyprzedzanie na trzeciego' to jakas paranoja i wynaturzenie. doszlo do tego ze na szerokich odcinkach kierowcy z mina działaczy pis trzymaja sie lewej i na dobra sprawe moznaby ich bez ryzyka wymijac poboczem.. jest to kolejny przyklad sympatycznej walki my vs oni, tzn my polacy-idioci kontra ci 'ktorym sie spieszy' (a jak wiadomo, czy sie stoi czy sie lezy, (srodek drogi) mi sie nalezy) najlepiej wiec miec wszystko i wszystkich w d...

Gravity 18-12-2009, 20:23 powiedział(a):

peter_007 - niepotrzebnie ciśnienie Ci się podnosi - nie to było moim celem, szczególnie w okresie przedświątecznym, ale wymiana poglądów :)
A już na pewno nie traktuję tej dyskusji jako kłótni, tym bardziej z Tobą - stałym i udzielającym się bywalcem kmh24. Więc skoro ma to do niczego nie prowadzić, to masz rację - warto ją zakończyć, tym bardziej że czytają i wypowiadają się tu w znakomitej większości ludzie na poziomie, pasjonaci, do których i Ty się zaliczasz. Jeśli coś Cię dotknęło (bo tak to czuję po Twojej wypowiedzi) z mojej strony, to nie miej mi tego za złe i... wybacz...
Pozdrawiam

peter_007 18-12-2009, 11:54 powiedział(a):

Jednak nie rozumiemy się, ale to kłótnia dla kłótni.

Kończę temat ze swojej strony.

Gravity 17-12-2009, 10:29 powiedział(a):

Dla mnie najważniejsze jest to, o czym pisał Adamus - świadomość czym i po czym się jeździ. O niebo bezpieczniej było by na drogach, gdyby wszyscy kierowcy poruszali się w myśl tej zasady. Dokładając do tego świadomość własnych umiejętności (nie ich przecenianie) - taki stan rzeczy byłby idelany. I o to tu tak na prwadę chodzi peter_007, nie o sprzeczanie się czy 70tka to szybko, czy wolno. Dla potwierdzenia tego dodam tylko, że kilka lat temu (apropos Twojego stwierdzenia, że uważam się za kierowcę z dużymi umiejętnościami) zaliczyłem rów przy prędkości znacznie niższej niż 70 km/h (ok 50 km/h). Zabrakło mi ewidentnie doświadczenia i przeceniłem i warunki i możliwości auta i swoje. Śniego przykrył totalnie wyślizganą warstwę lodu i tak wpadłem w poślizg na zupełnie prostej drodze. I choć jechałem w poślizgu ok 200 m to lewym, to prawym bokiem na przemian (nawet przez chwilę mając nadzieję, że uda mi się wyjść z opresji) nie udało mi się. Fizyka jest nie ubłagana i dała mi piękną lekcję pokory... i całe szczęście że tylko przy takiej prędkości.
Pozdrawiam Cię peter_007 ;)

Gravity 17-12-2009, 10:18 powiedział(a):

peter - trochę się nie rozumiemy...
70 km/h przy oberwaniu chmury, gdzie wycieraczki poprostu nie wyrabiają - to prędkość zbyt duża (jeśli w ogóle nie powinno się wtedy stanąć), również taka prędkość przy zerowej widoczności we mgle to zbyt dużo. Tak samo przy "szklance" na drodze - tu każda prędkość może zakończyć podróż w rowie.
Prędkość należy dostosowywać do warunków na drodze - to wie każdy (i myślę, że Ty też), choć nie każdy się do tego stosuje, jednak jazda w normalnych warunkach z prędkością 70 km/h... wybacz, ale dla mnie to histeria i panika za kierownicą (choć znam przypadki kierowców, którzy poprostu lubią się tak relaksacyjnie snuć po drogach), więc generalnie taka prędkość to wolna prędkość...
Poza tym nie wiem czemu piszesz, że ja uważam, że wyjście z niekontrolowanego poślizgu przy 70 km/h to błachostka, że sobe na 100% poradzę? Czy ja gdzieś napisałem, że posiadam nieprzeciętne umiejętności jako kierowca? Nigdy nie dawałem tego do zrozumienia. Ponadto uważam, że sztuką jest jechać tak, by do niekontrolowanego poślizgu nie doprowadzić. Bo jeśli poślizg staje się niekontrolowany, to jak już sama nazwa wskazuje, nie mamy zbytniej kontroli nad tym co się dzieje z autem. A instruktora miałem kiepskiego :), bo poza tym, że umiałem jeździć, on nie nauczył mnie nic więcej.

Gravity 17-12-2009, 09:58 powiedział(a):

peter_007 16-12-2009, 20:53 powiedział(a):

1) Nie powiedziałem 70 km/h w trasie to szybko/wolno.

2) Chcę tylko powiedzieć, że nie trzeba jechać 200 km/h lub ogólnie rzecz mówiąc sprawdzać się na torze żeby dojść do wniosku że prowadzenie auta w ekstremalnych sytuacjach jest cholernie trudne.

Jeżeli uważasz, że bez żadnego problemu poradzisz sobie z niekontrolowanym poślizgiem przy 70 km/h - to gratuluję umiejętności, bo ja takiej pewności nie mam... Może miałeś lepszego instruktora ?

Gravity 16-12-2009, 20:10 powiedział(a):

peter_007 - dla mnie prędkość 70 km/h "na trasie" to prędkość ślimacza. Nie mówię oczywiście, że tacyu kierowcy doprawadzają mnie do szału - po prostu ich wyprzedzam, ale jak dla mnie jazda z taką prędkością, nawet seicento - to obłęd i po pół godzinie nie możności wyprzedzenia takiego kierowcy (bo ruch na drodze nie pozwala) dostaję apopleksji ;)
Inną sprawą są kierowcy jadący taką "zabójczą" prędkością autem o sporej mocy, a gdy zabrać się za ich wyprzedzanie nagle dostają skrzydeł i pędzą do przodu niczym dragster

peter_007 16-12-2009, 17:25 powiedział(a):

> Turbokozik
jeśli chodzi o hamowanie slinikiem to być może masz racje. Ale czy może to być szkodliwe jeżeli w dieslu po redukcji obroty podskakują do 2.000 2.300 obrotów? Mam nadzieje, że hamując silnikiem troche mniej żużywam klocków, a na tyle słabo hamuje silnikiem, iż nie stwarzam zagrożenia na usterkę.

> Gravity
Nie nazwałbym prędkości 70 km.h ślimaczą. Dla szeroko rozumianych fanów motoryzacji tor jest świetnym pomysłem, tylko kto za to zapłaci?

Powtarzam jeszcze raz. Nie sądzę by przeciętny kierowca (my też jesteśmy przeciętni), ale w sensie że nie "kręci" ich szybka jazda to się nic nie nauczą na torze.

Jeżeli taki mistrz prostej zobaczy co się dzieje na płycie poślizgowej przy prędkości miesjskiej, co się dzieje jak zwiększamy prędkość o kolejne 20 kmh to ich bardziej nauczy płyta poślizgowa niż tor.

Nie miałem okazji ani być na torze ani na płycie poślizgowej. Swoją opinię zbudowałem na programach tv np. szkoła bezpiecznej jazy pod patronatem Skody.

1 2 następna strona

Droga ku bezpieczeństwu

komentarze

Twój komentarz